Tuesday, October 10, 2017

20. பதினேழாவது சர்க்கம் - அரக்கிகளின் தோற்றம்

அப்போது, ஏரியின் நீல நிறத் தண்ணீரில் ஒரு அன்னம் தோன்றுவது போல்,  தாமரை நிறம் கொண்ட, இயற்கையிலேயே தூய்மையான சந்திரன்,  தெளிந்த வானத்தில் எழுந்தது. வாயுபுத்திரருக்கு உதவி செய்வது போல், தன்  குளிர்ந்த ஒளிமிகுந்த கிரணங்களை வீசியது.

அதிக எடை ஏற்றப்பட்ட கப்பல் ஒன்று அதைக் கரையேற்றும் முயற்சிகள் அனைத்தும் தோல்வி அடைந்தபின் கைவிடப்பட்டது போன்ற தோற்றத்துடன், துயரினால் அழுத்தப்பட்டு விரக்தியான மன நிலையில் அமர்ந்திருந்த சீதையின் முகத்தை அந்த ஒளியில் ஹனுமானால் தெளிவாகப் பார்க்க முடிந்தது.

அப்போது சீதைக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த பல்வகையான கொடூரத் தோற்றங்களுடன் காட்சியளித்த அரக்கிகளை ஹனுமான் பார்த்தார்.

சிலர்  ஒரு கண்ணுடனும், சிலர் ஒரு காதுடனும், சிலர் கொம்பு போன்ற காதுடனும், சிலர் காதே இல்லாமலும், சிலர் பாதிக் காதுடனும் இருந்தனர்.

சிலரது மூக்குத் துவாரம் அவர்கள் தலையில் இருந்தது. சிலருக்கு மிகப்பெரிய தலையும், உருவமும் இருந்தன. சிலர் மெலிந்த உடலுடனும், உயரமாகவும், கழுத்து மெலிந்தும் காணப்பட்டனர்.

சிலர் உடலில் அடர்த்தியான ரோமம் இருந்தது. சிலர் உடலில் ரோமமே இல்லை. சிலர் உடலில் கம்பளி போன்ற ரோமம் இருந்தது,

சிலரது நெற்றிகளும், காதுகளும் சாய்ந்திருந்தன. சிலரது வயிறுகளும், மார்பகங்களும், சாய்ந்திருந்தன. சிலரது உதடுகள் வெளியே துருத்திக் கொண்டிருந்தன. சிலரது முகங்கள் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன.  சிலரது முழங்கால் முட்டிகள் தொங்கியபடி காணப்பட்டன.

சிலர் குள்ளமாகவும், பருமனாகவும் இருந்தனர். சிலரது முதுகில் கூன் விழுந்திருந்தது. சிலர் உடல் பருத்தும், சிலர் உடல் சிறுத்தும் காணப்பட்டனர். சிலரது அவயவங்கள் உடைந்திருந்தன. சிலரது கண்கள் மஞ்சளாக இருந்தன. சிலரது முகங்கள் விகாரமாக இருந்தன. சிலரது தோற்றம் அச்சமூட்டுவதாக இருந்தது.

வேறு பல விகாரமான தோற்றங்களையும் அவர் கண்டார். சிலர் மஞ்சள் நிறம் கொண்டவர்களாகவும், சிலர் கருப்பு நிறம் கொண்டவர்களாகவும் இருந்தனர்.

சிலர் கோபம் கொண்டவர்களாகவும், சிலர் சண்டை போடும் இயல்புடையவர்களாகவும் காணப்பட்டனர். சிலர் கையில் சூலம் வைத்திருந்தனர். சிலர் கையில் சுத்தியல்களையும், சிலர் கட்டைகளையும் வைத்திருந்தனர்.

பன்றி, மான், புலி, எருமை, ஆடு, நரி போன்ற பலவகை மிருகங்களின் முகத்தோற்றங்களைக் கொண்டவர்கள் அங்கே இருந்தனர். யானை, ஒட்டகம், குதிரை போன்ற மிருகங்களின் கால்களைப் போன்ற கால்களைக் கொண்டவர்கள் அங்கே இருந்தனர்.

சிலரது உடலுக்கு மேல் கழுத்தே இல்லாமல் தோள்களுக்கு மேல் தலை அமர்ந்திருந்த தோற்றத்துடன் இருந்தனர். சிலருக்கு ஒரு கை  மட்டும் இருந்தது, சிலருக்கு ஒரு கால் மட்டும் இருந்தது.  சிலரது காதுகள் கழுதை, நாய், பசு, யானை, சிங்கம் போன்ற மிருகங்களின் காதுகளை  ஒத்திருந்தன.

சிலர் மூக்கே இல்லாமலும், சிலர் நீண்ட மூக்குடனும், சிலர் குறுக்கு வாட்டில் அமைந்த மூக்குடனும் இருந்தனர்.  யானையின் தும்பிக்கை போன்று மூக்கு அமைந்தவர்கள் சிலரும், நெற்றியில் மூக்கு அமைந்த சிலரும் அங்கே இருந்தனர்.

யானையின் பாதம் போன்றும், பசுவின் குளம்பு போன்றும் பாதங்கள் அமைந்தவர்களும் இருந்தனர். சிலருக்குக்  கால்களில் நீளமாக முடி வளர்ந்திருந்தது.

சிலர் பெரிய கழுத்துடனும், பெரிய தலையுடனும் இருந்தனர். சிலரது மார்புகளும், வயிறுகளும் பெருத்திருந்தன. சிலரது கண்களும், வாயும் வெளியே துருத்திக் கொண்டிருந்தன. சிலருக்கு நீண்ட நாக்கும், நீண்ட நகங்களும் இருந்தன.

ஆடு, யானை, பசு, காட்டுப்பன்றி, குதிரை, ஒட்டகம், கழுதை போன்ற முகம் கொண்டவர்களும் அங்கே இருந்தனர். சிலரது கைகளில் சூலம், கம்பு போன்ற  ஆயுதங்கள் இருந்தன.

சிலர் எளிதில் கோபப்படுவார்கள், சிலர் சண்டை போடும் இயல்புடையவர்கள். சிலருக்கு ரம்பம் போன்ற  பற்கள் இருந்தன. சிலருக்குச் செப்பு நிறத்தில் நீண்ட முடி இருந்தது.

சிலர் மாமிசம் உண்பதிலும், மது அருந்துவதிலும் ஆர்வம் மிகுந்தவர்கள். சிலரது உடல்களில் ரத்தமும், சதைத் துணுக்குகளும் பதிந்திருந்தன, சிலர் மாமிசமும் மதுவும் மட்டுமே அருந்துபவர்கள்.

சிலரது தோற்றம் பார்ப்பவர்களை மயிர்க்கூச்செரியச் செய்யும் அளவுக்கு பயங்கரமாக இருந்தது. சிலருக்கு தந்தம் போல் நீளமான பற்கள் இருந்தன.

அந்த மரத்தைச் சுற்றிலும் இருந்த அரக்கிகள் இது போன்று பல்வகைத் தோற்றங்களுடன் இருந்ததை ஹனுமான் பார்த்தார்.

அந்த அசோக வனத்தின்  நடுவில் சீதை அமர்ந்திருந்ததை ஹனுமான்  பார்த்தார். குற்றமற்ற அந்த ஜானகி ஒளி இழந்து துயரின் அழுத்தத்தினால் துவண்டு போயிருந்தார்.

வாரப்படாமல் புழுதி படர்ந்த தலையுடன் இருந்த அவர் தோற்றம், தன் புண்ணிய காலம் முடிந்த ஒரு நட்சத்திரம்  பூமியில் விழுந்தது போல் இருந்தது.

பதிவிரதையான அவர் இப்போது தன கணவரைச் சந்திக்க வழியில்லாதவராக, பெரும் துயரில் ஆழ்ந்திருந்தார். விலையுயர்ந்த ஆபரணங்கள் ஏதும் அணிந்திராத அவருக்கு, பதிபக்தி ஒன்றே ஆபரணமாக அமைந்திருந்தது. உறவினர்கள் அனைவரையும் விட்டுப் பிரிந்து, இப்போது அவர் அரக்கர் தலைவனான ராவணனின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தார்.

தன கூட்டத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு ஒரு சிங்கத்தின் பிடியில் சிக்கிக்கொண்ட யானைக்குட்டியின் நிலை போன்றிருந்தது அவர் நிலை. மழைக்காலம் முடிந்து இலையுதிர் காலம் துவங்கும் சமயம், மேகங்களுக்கு இடையே மங்கலாகத் தோன்றும் இளம்பிறை போல்  காணப்பட்டார் அவர்.

நீராடாததால் அவர் சருமம் மங்கலாகி இருந்தது. தந்திகள் அறுக்கப்பட்ட வீணை போன்று தோற்றமளித்தார் அவர். முன்பு தன்  கணவருடன் இணைந்திருந்த அவர், இப்போது அரக்கிகளுடன் இருக்கும் நிலையைத் தாங்க முடியாமல்  துயரக்கடலில் ஆழ்ந்திருந்தார்.

பூத்துக்குலுங்கும்  கொடி போன்ற தோற்றமுடைய அவர், அரக்கர்களால் சூழப்பட்டிருந்த நிலையில், தீமை விளைவிக்கும் கிரகங்களினால் சூழப்பட்ட ரோகிணி நட்சத்திரம் போல் இருந்தார்.

அலங்காரம் ஏதும் இல்லாமலே இயல்பாகவே அழகான தோற்றமுடைய அவர்   சேறு படிந்த தாமரை மலர் அழகாக இருந்தாலும் பிரகாசமாக இல்லாதது போல் தோன்றினார்.

அவர்  கசங்கிய, அழுக்கடைந்த ஒற்றை ஆடை அணிந்திருந்தார். அவரது மான் விழிகள் மங்கலாக இருந்தாலும் ஒளியை  இழக்கவில்லை. தன் கணவரின் ஆற்றலைப் பற்றி நினைத்துக்கொண்டிருந்த அவருக்கு கற்பு மட்டும்தான்  காவலாக இருந்தது.

சீதையைக் கண்டதில் தன் முயற்சிகள் பலன் அடைந்து விட்டதை எண்ணி மகிழ்ச்சி அடைந்தார் வாயுபுத்திரர். மிரண்டு போன மானைப்போல்  இங்கும் இங்கும் தன பார்வையைச் செலுத்திக் கொண்டிருந்த சீதையின்  மூச்சுக்காற்றின் உஷ்ணம் அந்த வனத்திலிருந்த எல்லா மரங்களின் இலைகளையும் வாடி விடச் செய்யும் அளவுக்குக் கடுமையாக இருந்தது.

ஆபரணங்கள் ஏதும் அணியாத நிலையிலும் அழகாகவும், அங்கங்கள் அனைத்தும் அவர் உடல் அளவுக்கு ஏற்ற விதத்தில் அளவாக அமைந்தும் இருந்த அவர் எல்லாவிதமான துயரங்களும் மொத்தமாக ஒரு வடிவம் எடுத்தது போல் தோற்றமளித்தார்.

சீதையைக்கண்டதில் ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்த ஹனுமான் தன் மனதுக்குள் ராமரை வணங்கினார். சீதையைக் கண்டதால் அளவற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்த அந்த வீரர் தன் மனதில் ராமரையும் லக்ஷ்மணரையும் வணங்கியபடி அந்த மரத்தின் மீது மறைத்தபடி அமர்ந்திருந்தார். 



.

Saturday, September 30, 2017

19. பதினாறாவது சர்க்கம் - சீதையின் நிலை கண்டு ஹனுமான் வருத்தம்

புகழுக்குரியவரான சீதையையும், குணசீலரான ராமரையும் மனதில் வணங்கியபின், மீண்டும் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார் அந்த வானரத் தலைவர். . சீதையின் நிலையை நினைத்து, அவர் கண்ணீர் சிந்தினார்.

"பெரியவர்களை மதிக்கும் குணம் கொண்ட, லக்ஷ்மணரால் சேவை செய்யப்பட்ட சீதையே இப்படிப்பட்ட துன்பங்களை அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கிறது என்றால், காலத்தின் கட்டளையை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்பதுதான் பொருள். 

"ராமரும் லக்ஷ்மணரும் தங்கள் ஆழ்மனதில் தன்னைப்பற்றிய சிந்தனையைத்தான் கொண்டிருப்பார்கள் என்பதை உணர்ந்ததிருப்பதால்தான், மழைகாலத்தில் பெருகும் நீரினாலும் கரை உடையாத கங்கையைப் போல் இவரும் உணர்ச்சிகளால் மூழ்கடிக்கப்படாமல் இருக்கிறார்.

"குணம், வயது, நடத்தை, குடும்பப் பெருமை, மங்களமான உடல் சின்னங்கள் ஆகியவற்றில் ராமருக்கு இணையானவராக விளங்கும் சீதை ராமருக்கு மனைவியாக இருக்கும் தகுதி படைத்தவர்தான், ராமர் எப்படி இவருக்குக்  கணவராக இருக்கும் தகுதி படைத்தவரோ அதுபோல்."

"தங்க நிறம் கொண்ட, உலகில் எதனுடனும் ஒப்பிட முடியாத அழகு படைத்த, லக்ஷ்மிக்கு நிகரான அந்த சீதையைப் பார்த்த ஹனுமான், மீண்டும் ராமரைப் பற்றி நினைத்து, தனக்குள் பேசிக்கொள்வது துவங்கினார்.

"இந்த அழகிய பெண்மணியின் பொருட்டுத்தான் வலிமை படைத்த வாலி வதம் செய்யப்பட்டான். ராவணனுக்கு நிகரான வலிமை படைத்த கபந்தனும் கொல்லப்பட்டான். அதே போல், பயங்கரமானவனும், சக்தி வாய்ந்தவனுமான விராதனும், காட்டில் நடந்த யுத்தத்தில், சம்பரன் இந்திரனால் கொல்லப்பட்டது போல், கொல்லப்பட்டான்.

"ஜனஸ்தானம் என்ற இடத்தில் கொடூர குணம் கொண்ட, பயங்கரமான பதினான்காயிரம்  அரக்கர்கள், ராமபிரானின் தீப்பிழம்புகள் போன்ற அம்புகளினால் கொல்லப்பட்டனர். நிகரற்ற வலிமை கொண்ட கரன், திரிசிரர்கள், தூஷணன் ஆகியோரும், எல்லாம் அறிந்த ராமரால் கொல்லப்பட்டனர்.

"இவரால்தான் வாலியினால் பாதுகாக்கப்பட்ட வளம் மிகுந்த நாடு சுக்ரீவனின் கைக்கு வந்தது. இவரால்தான் எல்லா நதிகளுக்கும், நீர்நிலைகளுக்கும் அதிபதியான இந்தப் பெருங்கடல் என்னால் கடக்கப்பட்டது, இந்த நகரமும் சல்லடை போட்டுத் தேடப்பட்டது.

"இவர் பொருட்டு ராமபிரான் கடலால் சூழப்பட்ட இந்த உலகம் முழுவதையும் வெற்றி கொள்ள வேண்டியிருந்தாலும், அது உகந்ததுதான். சீதாப்பிராட்டியையும், மூவுலகங்களையும் ஒப்பிட்டால், சீதாப்பிராட்டியின் மதிப்புதான் மிக அதிகமாக இருக்கும்.

"இந்த சீதை தன் கணவர் மீது கொண்ட அன்பில் உறுதியாக இருக்கிறார். தர்மம் தவறாத மிதிலை நாட்டு அரசர் நிலத்தை உழுத பள்ளத்திலிருந்து  தோன்றிய இவர், தாமரைப்பூ மகரந்தப் பொடிகளால் மூடப்பட்டிருப்பது போல், மண் துகள்களால் மூடப்பட்டிருந்தார்.

"யுத்தத்தில் எப்போதுமே பின்வாங்காத, ஒழுக்கத்துக்கும், வீரத்துக்கும் பெயர் பெற்ற தசரதச் சக்கரவர்த்தியின் மூத்த மருமகள் இவர். சத்திய சீலரும், அப்பழுக்கற்ற குணம் கொண்ட தர்மிஷ்டருமான ராமபிரானின் மனைவி இவர். இப்படிப்பட்ட புனிதவதி இப்போது இந்த அரக்கிகளிடம் சிறைப்பட்டிருக்கிறார்.

"தன் கணவர் மீது கொண்ட அன்பினாலும், தனது கடமை உணர்ச்சியினாலும்  உந்தப்பட்டு, தனது கஷ்டங்களைப்  பற்றிக் கவலைப்படாமல், எல்லா  சுகங்களையும் உதறித் தள்ளிவிட்டு இவர் கானகத்துக்குச் சென்றார்.

"காட்டில் இருந்த மரங்களின் கிழங்குகளையும், பழங்களையும் உண்டு உயிர் வாழ்ந்த இவர், எப்போதும் தனது கணவருக்குப் பணிவிடை செய்து கொண்டு அரண்மனையில் வாழ்ந்தபோது இருந்த அதே திருப்தியுடன்  காட்டில் வாழ்ந்து வந்தார்,

"இத்தகைய நற்பண்புகள் நிறைந்தவரும், பொன்போன்று மின்னும் உடல் படைத்தவரும், புன்னகை மாறாத வதனத்துடன் இருந்தவரும், துயரம் என்றால் என்னவென்று அறியாதவருமான இவர்  இப்போது  கடுமையான சூழ்நிலையில் இருக்கிறார்.

"தாகத்துடன் இருப்பவன் தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தைத் தேடித் போவது போல், ராவணன் எப்போதும் இவரைத் தாக்குவதற்குத் தயார் நிலையிலேயே இருக்கிறான்.

"இன்னும் தன் கற்பு நெறியிலிருந்து மாறாமல் இருக்கும் இவர் ராமபிரானுடன் சேர்ந்திருக்க வேண்டியவர்தான். ராமருக்கு இவர் திரும்பக் கிடைத்தால், நாட்டை இழந்த அரசன் ஒருவன் தன் நாடு திரும்பக் கிடைத்ததும் அடைவது போன்ற மகிழ்ச்சியை  அவர் அடைவது நிச்சயம்.

எல்லா சுகங்களையும் விட்டு விட்டு, உறவினர்களை விட்டுப் பிரிந்து, தான் மீண்டும் எப்போது ராமருடன் இணைய போகிறோம் என்ற சிந்தனையிலேயே தன் உடலை  வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் இவர்.

"இவர் இந்த அரக்கிகளைப் பார்க்கவில்லை. பூக்களும், பழங்களும் நிறைந்த மரங்கள் மீதும் இவர் பார்வை இல்லை. மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி இவர் ராமரையே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

"ஒரு பெண்ணுக்கு மிகவும் அவசியமானதும், மிகவும் மதிப்பு வாய்ந்ததுமான  ஆபரணம் அவருடைய கணவன்தான். பல்வகை ஆபரணங்களை அணிந்து ஜொலிக்க வேண்டிய இவர், அவசியமான ஆபரணம் இல்லாததால் ஒளியிழந்து காணப்படுகிறார்.

"சீதையை விட்டுப் பிரிந்த பிறகும், ராமர் தன உடலை வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். துயரத்தினால் அவர் உடல் இன்னும் இளைக்கவில்லை. இதன் மூலம் யாராலுமே செய்ய முடியாத ஒரு சாதனையை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறார் அவர். 

கரிய கூந்தலும், தாமரைக் கண்களும் கொண்ட, மகிழ்ச்சியைத் தவிர வேறு எதையுமே பெறக்கூடாத  இந்த அழகிய பெண்மணியின் துன்பத்தைப்  பார்த்து  என் மனம் மிகவும் வேதனைப்படுகிறது.

பொறுமைக்குப் பெயர் பெற்ற, தாமரைக்கண்கள்  கொணட, ராம லக்ஷ்மணர்களால் பாதுகாக்கப்பட்ட இந்தப் பெண்மணி,  இப்போது கொடூரமான தோற்றம் கொண்ட அரக்கிகளின் காவலில் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்திருக்கிறார்.

"தொடர்ந்து தன் மீது  விழும் பனித்துளியால் காய்ந்தும், நிறம் மங்கியும் போகும் தாமரை மலரைப் போல், இவரும், தொடர்ந்து வரும் துயரினால் பீடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். தனது ஆண்  ஜோடியைப் பிரிந்த பெண் சாதகப் பறவை துயரடைவது போல், ஜனகரின் மகளும் பெரும் துயரில் ஆழ்ந்திருக்கிறார்.

"ஹேமந்த ருதுவின் (முன்பனிக் காலம்) இறுதியில், நிலவொளியில்,  மலர்களின் எடையால் தலை சாய்ந்திருக்கும் அசோக மரங்கள் அவர் மனதில் பெரும் துயரைத்தான் ஏற்படுத்த முடியும்."

சக்தி வாய்ந்தவரும், வேகம் மிகுந்தவருமான அந்த வானரத் தலைவர் இதுபோல் தனக்குள் சிந்தனை செய்த பின், தான் பார்த்த பெண்மணி சீதையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்து, அந்த சிம்ஸுபா மரத்தின் மீதே மறைந்து அமர்ந்திருந்தார். 




Sunday, September 17, 2017

18. பதினைந்தாவது சர்க்கம் - சீதையைக் கண்டார்!

சிம்ஸுபா மரத்தின் மீது அமர்ந்தபடி சீதை எங்காவது தென்படுகிறாரா என்று பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஹனுமான் அந்த அசோக வனத்தில் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தவற்றை உன்னிப்பாக கவனித்துக் கொண்டிருந்தார்.

கற்பகக் கொடிகளும், பிற மரங்களும் அந்த இடத்தை அழகுபடுத்திக் கொண்டிருந்தன. அங்கே இதமான தென்றல் வீசிக்கொண்டிருந்தது. மரங்களும், செடிகளும் அளவாக வெட்டப்பட்டு அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்த அந்த வனம் தேவலோகத் தோட்டமான நந்தவனத்துக்கு ஒப்பானதாக இருந்தது.

அந்த வனத்தில் மிருகங்களும், பறவைகளும் நிறைந்திருந்தன. மனிதர்கள் தங்குவதற்கான குடில்களும் இருந்தன. குயில்களின் இனிய குரல் அந்த வனம் முழுவதும் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது.

அங்கிருந்த குளங்களில் தங்க நிறத் தாமரைகளும் மற்ற பூக்களும் மலர்ந்திருந்தன. அந்த வனத்தில் அலங்கரிப்பட்ட ஆசனங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்ததுடன், கம்பளங்களும் விரிக்கப்பட்டிருந்தன. பூமிக்குக்  கீழேயும் அறைகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன.

அங்கிருந்த பல மரங்கள் எல்லாப் பருவங்களிலும் பூக்களையும், பழங்களையும் கொடுக்கக் கூடியவை. பூக்கள் மற்றும் பழங்களின் எடையினால் பல மரங்களின் கிளைகள் கீழே சாய்ந்து தரையைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தன.

அசோக வனம் என்றால் சோகத்தைப் போக்கக்கூடிய வனம் என்ற பொருளுக்கு ஏற்ப, அந்த வனம் மனிதர்களின் மனத்துயர் அனைத்தையும் போக்கக் கூடியது.

கர்ணிகாரா போன்ற மரங்கள் பூத்துக்குலுங்கி அந்த வனத்தை அழகுபடுத்தின. அந்த மரங்களில் பூத்துக் குலுங்கிய பூக்களின் ஒளியினால் அந்த வனம் சூரிய ஒளியால் பிரகாசிப்பது போல் பிரகாசித்தது.

பல மரங்களின் கிளைகளிலிருந்து பறவைகள் பறந்து சென்று கொண்டிருந்ததால் பல மரங்கள் இலைகள் இல்லாமல் பூக்கள் மட்டும் நிறைந்தவையாகக்  காணப்பட்டன. சிம்ஸுபா மரத்தின் மீது அமர்ந்தபடி ஹனுமான் இந்தக் காட்சிகளையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

அந்த மரங்கள் அந்த இடத்தையே பிரகாசமாக்கிக் கொண்டிருந்தன. புன்னாகம், சப்தபர்ணம், சபகம், உத்தாலகம் போன்ற மரங்கள் அகலமான அடிப்பகுதியைக் கொண்டிருந்தன. அங்கிருந்த ஆயிரக்கணக்கான அசோக மரங்களில் சில  பொன்னிறத்திலும், சில தீக்கொழுந்துகளைப் போன்ற பிரகாசத்துடனும், சில மை போன்று கருத்தும் இருந்தன.

பல தோட்டங்களை உள்ளடக்கிய அந்த அசோக வனம் இந்திரனின் தோட்டமான நந்தவனம் போலவும், குபேரனின் தோட்டமான சைத்ரரதம் போலவும் இருந்தன.

அந்த வனத்தின் அழகையும்  தனித்தன்மையையும் முழுமையாக விவரிக்க இயலாது. நட்சத்திரங்கள் நிறைந்த வானம் போல் விளங்கியது பூக்கள் நிறைந்த அந்த அசோக வனம். பூக்கள் என்னும் நவரத்தினங்களைக் கொண்ட ஐந்தாவது சமுத்திரம் அது என்றும் கூறலாம்.

எல்லாக்காலங்களிலும் பூத்துக் குலுங்கும் மரங்கள், நறுமணத்தைத் தாங்கி வரும் தென்றல், விதவிதமாக ஒலியெழுப்பும் மான்கள், பறவைகள், எங்கும் நிறைந்திருக்கும் இனிமையான மணம் இவையெல்லாம் சேர்ந்து அந்த வனத்தை இன்னொரு கந்தமாதன மலை போல் தோன்றத் செய்தன.

அந்த அசோக வனத்தின் நடுவில், ஆயிரம் தூண்களைக் கொண்ட ஒரு கோயிலை ஹனுமான் கண்டார். விண்ணை முட்டும் உயரத்துடன் ஒரு மேடான பகுதியில் அமைந்திருந்த அந்தக் கோயில் கைலாச மலையைப் போல் வெண்மை நிறத்தில் இருந்தது. அதன் படிகலில் முத்துக் கற்கள் பதிக்கப்பட்டிருந்தன. அதன் தரை பசும்பொன்னால் அமைக்கப்பட்டிருந்தது, பார்ப்பவர்களின் கண் கூசும் அளவுக்குப் பிரகாசமாக இருந்தது அந்தக் கோவில்.

அங்கு, அழுக்கடைந்த ஆடையுடன், உணவருந்தாததால் இளைத்த உடலுடன் ஒரு பெண்மணி அமர்ந்திருந்தார்.சுற்றிலும் ராட்சஸப் பெண்கள் அமர்ந்து அவரை மிரட்டிக் கொண்டிருந்த நிலையில், அந்தப் பெண் நீண்ட பெருமூச்சுக்களை விட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

சுக்லபட்சத்தின் (அமாவாசைக்குப் பின் வரும் பதினைந்து நாட்கள் அடங்கிய காலம்) முதல் நாளில் வானில் தோன்றும் சந்திரன் போல் இருந்தது அவர் தோற்றம். புகையால் மறைக்கப்பட்டிருக்கும் நெருப்பின் ஜுவாலை போல் மறைந்து காணப்பட்ட அவர் அழகை, உற்று நோக்கினால்தான் உணர முடியும்.

அவர் அழுக்கடைந்த மஞ்சள் நிற ஆடை உடுத்தியிருந்தார். நகைகள் எதுவும் அணியாமலும், தூசு படர்ந்தும் இருந்த அவர்  உடல், பூக்கள் இல்லாத தாமரைக்குளம் போல் தோற்றமளித்தது.

துக்கத்தினாலும், அவமானத்தினாலும் அழுத்தப்பட்டவராக அவர் காணப்பட்டார். ஒரு தவசியைப் போல் பற்றற்ற நிலையில்  இருப்பது போல் அவர் காணப்பட்டார். செவ்வாய் கிரகத்தால் அச்சுறுத்தப்பட்ட ரோகிணி நட்சத்திரத்தைப் போல் அவர் தோன்றினார். அவரது ஆழ்ந்த துயரை வெளிப்படுத்தும் வண்ணம் அவர் கண்களில் நீர் மல்கி இருந்தது.

உணவு உட்கொள்ளாததால் இளைத்திருந்த  அவர், சோகம், பயம், விரக்தி ஆகிய உணர்வுகளால் பீடிக்கப்பட்டவராக இருந்தார். அவரைச் சுற்றி அரக்கர்கள் மட்டுமே இருந்ததால், தனக்கு ஆதரவாக ஒருவர் கூட அருகில் இல்லாத நிலையில், அவர் துயரத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார். தன் கூட்டத்திலிருந்த பிரிந்து விட்ட மான் ஒன்று ஓநாய்களால் சூழப்பட்டது போல் இருந்தார் அவர்.

அவரது முதுகின் மேல் கருநாகம் போல் நீளமாகத் தொங்கிக் கொண்டிருந்த அவரது தலைமுடி, இலையுதிர் காலத்தில் பசுமையான இலைகளுடன் விளங்கிய மரங்களின் வரிசை போல் இருந்தது. சிறப்பாக வாழ வேண்டிய, அழகிய கண்களுடைய அந்தப் பெண்மணி துயரினால் வாட்டப்பட்டு, எலும்பு தெரிய இளைத்து கலைந்த தோற்றத்துடன் இருப்பதை ஹனுமான் கண்டார்.

தான் விரும்பிய உருவத்தை எடுத்துக் கொள்ளும் சக்தி பெற்ற ராவணனால் தூக்கிச் செல்லப்பட்டபோது இருந்த அதே தோற்றத்துடன் இருந்ததால் அவர் சீதையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று ஊகித்தார் ஹனுமான்.

அவர் முகம் முழுநிலவு போல் இருந்தது. அவரது இமைகள் அழகாக இருந்தன. அவரது மார்பகங்கள் எடுப்பாக இருந்தன. அவருடைய ஒளி மிகுந்த தோற்றம் சுற்றியிருந்த இருளை அகற்றியது. அவரது தலைமுடி கருமையாக இருந்தது. அவர் உதடுகள் பிம்பப் பழம் போல் தோற்றமளித்தன .அவர் இடை மிக அழகாக இருந்தது. அவர் கண்கள் தாமரை இதழ்கள் போல் இருந்தன.

கலப்பையால் நிலத்தை உழுதபோது ஏற்பட்ட பள்ளத்திலிருந்து தோன்றிய அவர் மன்மதனின் துணைவி ரதி போன்ற தோற்றத்துடன் அனைவரையும் கவரும் தோற்றம் கொண்டவராக இருந்தார். அவர் மேனி சந்திரனின் மென்மையைக் கொண்டிருந்தாலும், அது புலன்களை அடக்கிக்   கடுமையான பயிற்சிகளை மேற்கொண்டவரின்  மேனி போல் தோற்றமளித்தது.

தரையில் அமர்ந்தபடி, சோகத்தினாலும், பயத்தினாலும் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்ததால், அவர் நாக லோகத்து இளவரசி போல் தோன்றினார். புகையினால் நெருப்பின் ஜ்வாலைகள் மறைக்கப்படுவது போல் அவரது பிரகாசம் அவரது ஆழமான, நாள்பட்ட சோகத்தினால் மறைக்கப்பட்டிருந்தது.

கடினமான உட்பொருளைக் கொண்டிருந்ததால், சரியாகப் புரிந்து கொள்ளப்படாமல் போன சாத்திரம் போலவும், ஏழ்மையினால் கவரப்பட்ட செல்வம் போலவும், தேய்ந்து போன நம்பிக்கை போலவும், அடக்கிக் கொள்ளப்பட்ட ஆசைகள் போலவும், தோல்வி பயத்தினால் அழுத்தப்பட்ட வெற்றி போலவும், குழப்பமான சிந்தனைகளினால் மங்கிப்போன அறிவு போலவும், அவதூறுகளால் பாதிக்கப்பட்ட நற்பெயர் போலவும் அவர் தோற்றமளித்தார்.

ராவணனால் கடத்திச்செல்லப்பட்ட சோகத்தினால் மிகவும் இளைத்திருந்த அவர் ராமருக்கு அருகில் இருக்க முடியவில்லையே என்ற  வருத்தத்தினால் பீடிக்கப்பட்டவராக இருந்தார்.

தனியாக மாட்டிக்கொண்டு, எங்கு போவதென்றுதெரியாமல் இங்கும் அங்கும் பார்வையைச் செலுத்தும் மான் போல் தோற்றமளித்த அவர் நீர் நிரம்பிய கருநிறக்கண்களுடனும், வில் போன்ற பருவங்களுடனும் நீண்ட பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தது அவரது துயரை வெளிக்காட்டியது.

ஆபரணங்களுடன் துலங்க வேண்டிய அவர் உடல், ஆபரணங்கள் ஏதும் இல்லாமல், தூசும் அழுக்கும் படர்ந்ததாக இருந்தது .மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட சந்திரன் போல் இருந்தார் அவர்.

மேலே விவரிக்கப்பட்டது போல் இருந்த சீதையைக் கண்ணால் கண்ட பின்பும்   ஹநுமானுக்கு அவர் சீதைதானா என்ற ஐயம் இருந்தது.அடிக்கடி ஒதாததால் சரியாக நினைவில்லாமல் போன வேத மந்திரம் போல் இருந்தார் அந்தப் பெண்மணி. ஒரு வாக்கியத்துக்கு விளக்கம் கூறும் வாக்கியங்கள் அந்த வாக்கியத்தின் பொருளைத் தவறாகக் கூறினாலோ, இலக்கணத்தை மீறினாலோ, அந்த வாக்கியத்தில் உள்ள  அங்காரச் சொற்களைக் குறிப்பிடாமல் போனாலோ அந்த வாக்கியத்தைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருப்பது போன்ற நிலையில் இருந்தார் ஹனுமான்.

அழகிய தோற்றம் கொண்ட அந்த ராஜகுமாரியைக் கூர்ந்து கவனித்தபின், பின்வரும் அடையாளங்களைக் கொண்டு, அவர் சீதையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற இறுதியான முடிவுக்கு வந்தார்  ஹனுமான்

சீதையைக் கண்டுபிடிக்க உதவும் வகையில் ராமர் குறிப்பிட்டுச் சொன்ன ஆபரணங்களின் பிரகாசத்தை அவர் கவனித்தார்.

"இவர் அணிந்திருக்கும்  இந்த ஆபரணங்களால் சீதையை அடையாளம் காணலாம் என்று ராமர் என்னிடம் கூறியிருக்கிறார். நீண்ட நாட்களாக அவர் உடலிலேயே இருப்பதால் இந்த ஆபரணங்கள் அவர் உடலுடன் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன.

"அவர் கைகளிலும் விரல்களிலும் அணிந்திருக்கும் முத்துக்களாலும் பவளங்களாலும் செய்யப்பட ஆபரணங்கள் கருத்திருக்கின்றன. அவர் காதுகளில் தொங்கும் அழகிய வேலைப்பாடுகள் கொண்ட தொங்கட்டான்களையும், ஸ்வதம்ஷ்டிரா என்ற காதணிகளையும் என்னால் காண முடிகிறது.

"ராவணனால் தூக்கிச் செல்லப்பட்டபோது, ரிஷ்யமுக மலையில் அவரால் கீழே போடப்பட்ட ஆபரணங்கல் அவர் உடலில் இல்லை. அவை நீங்கலாக மற்ற ஆபரணங்கள் அவர் உடலில் இருக்கின்றன.

"அவருடைய தங்க நிற மேலாடை ஒரு மரத்தின் மீது விழுந்திருந்ததை சில வானரர்கள் பார்த்திருக்கிறார்கள். கீழே விழுந்திருந்த ஆபரணங்களை வானரர்கள் பார்த்திருக்கிறார்கள். அவற்றை அவர்தான் கீழே போட்டிருக்க வேண்டும். நீண்ட நாட்களாக அணியப்பட்டிருப்பதால் அவர் உடை அழுக்குப்படிந்தும் மங்கியும் இருந்தாலும், அது கீழே விழுந்திருந்த மேலாடையின் நிறுத்தி ஒத்த நிறத்தில்தான் இருக்கிறது என்று சொல்லலாம்.

"அதனால் இந்தப் பெண்மணி, இன்னொருவனால் தூக்கிச் செல்லப்பட்ட பிறகும்  ராமபிரானின் நெஞ்சிலிருந்து நீங்காமல் இருக்கும்  தங்க நிற மங்கையான ராமரின் கற்புடைய மனைவியாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

"இரக்கத்துடனும், அன்புடனும், துயரத்துடனும்,  ஒட்டுதலுடனும் ராமரால் எப்போதும் நினைத்துக்கொள்ளப்பட்டபடி இருக்கும் அந்தப் பெண்மணியாகத்தான் இருக்க வேண்டும் இவர். தன்னால் காப்பாற்றப்பட வேண்டிய பெண் இன்னொருவன் வசத்தில் இருப்பதை நினைத்து ராமர் இரக்கம் கொண்டிருக்கிறார். தன்னை நம்பி இருப்பவர் என்பதால் ராமர் அவரிடம் அன்புடன் இருக்கிறார். தன் மனைவியைப் பிரிந்ததால் அவர் துயரத்துடன் இருக்கிறார். தனது அன்புக்குரியவர் என்பதால் அவர் ஒட்டுதலுடன் இருக்கிறார்.

"இவருடைய உடலுறுப்புகள் அத்தனையும்  அமைப்பிலும், அழகிலும் ராமரின் உடலுறுப்புகளுடன் ஒத்தவையாக இருக்கின்றன. ராமரின் உடலுறுப்புகள் இவருடையவையுடன் ஒத்திருக்கின்றன.

"இந்த தேவியின் மனம் ராமரைப் பற்றிய சிந்தனையில்தான் ஆழ்ந்திருக்கிறது, ராமரின் மனம் இவரது சிந்தனையிலேயே ஆழ்ந்திருப்பது போல். அதனால்தான் இருவருமே இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறார்கள்.

"சீதையின் பிரிவுக்குப் பிறகும் ராமர் தன் உடல் சோகத்தினால் சுக்குநூறாக உடைந்து விடாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். இந்த அறிய செயல்  அவரைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இயலாத ஒன்று. சீதை இல்லாத நிலையில் தன் உயிரைப் பிடித்து நிறுத்திக் கொண்டிருக்கும் ராமரின் சாதனை வேறு யாராலும் செய்ய முடியாதது."

சீதையை அடையாளம் கண்டு கொண்டதால் வாயுபுத்திரர்  மிகவும் உற்சாகம் அடைந்தார். ராமரை நினைத்து, அவரது பெருமையை உணர்ந்து அவர் இன்னும் அதிக மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.





Saturday, September 2, 2017

17. பதினான்காவது சர்க்கம் - அசோக வனத்தில் தேடுதல் வேட்டை

வல்லமை படைத்த ஹனுமான் இது போன்ற சிந்தனைகளுக்குப் பிறகு, சீதையை மனதில் தியானித்து விட்டு, ராவணனின் அரண்மனையின் முன்புறச் சுவர் மீது தாவிக் குதித்தார்.

அந்தச் சுவற்றின் மீது நின்றபடி அவர் பூத்துக் குலுங்கிய, பழங்கள் நிறைந்த சாலா, சம்பகா, அசோகா, உத்தாலகா, நாகா, மா போன்ற மரங்களைப் பார்த்து உடல் சிலிர்த்தார்.   பல்வகைக் கொடிகளால் சூழப்பட்ட அந்த மரங்களை நோக்கி அவர் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்பு போல் பாய்ந்தார்.

அந்தத் தோட்டத்தில் உதய சூரியனின் நிறம் கொண்ட மரங்கள் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி போன்று ஒளிர்ந்தன.அவற்றின் கிளைகளில்  பல்வேறு பறவைகள் அமர்ந்து குரல் கொடுத்தக் கொண்டிருந்தன. மான்கள் கூட்டமாக அங்கும் இங்கும் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. ஆங்காங்கே அழகாக வடிவமைக்கப்பட்ட சிறிய தோட்டங்கள்  காணப்பட்டன.

மரங்கள்  பூக்களாலும் பழங்களாலும் நிறைந்திருந்தன. குதூகலம் நிறைந்த குயில்கள், தேனீக்கள், போதை கொண்ட மயில்கள் மற்றும் பல்வேறு பறவைகள் அங்கே நிறைந்து காணப்பட்டன.

இத்தகைய சூழலில்தான் ஹனுமான் அங்கே நுழைந்தார். எழில்மிகு சீதையைத் தேடி அவர் அந்த அசோக வனத்துக்குள் நுழைந்தபோது உறங்கிக்கொண்டிருந்த பல பறவைகள் விழித்துக்கொண்டன. மரங்களுக்கு மேலே பறந்த பறவைகளின் இறகுகளிலிருந்து வந்த தென்றல் காற்றில்  அசைந்த மரங்கள், பல வண்ணங்கள் கொண்ட பூக்களை  உதிர்த்தன.

மரங்களிலிருந்து உதிர்ந்த மலர்கள் ஹனுமானின் உடல் முழுவதும் விழுந்திருந்ததால் அவர் ஒரு மலர் மலை போல் காணப்பட்டார். இந்தக் கோலத்தில் அவர் மரங்களுக்கு இடையே உலவுவதைப் பார்த்த மிருகங்கள் வசந்த காலமே ஒரு உருவம் எடுத்து வந்து விட்டதோ என்று நினைத்தன.

மரங்களிலிருந்து உதிர்ந்த மலர்களால் நிறைந்திருந்த பூமி பல்வகை ஆபரணங்களை அணிந்த ஒரு பெண்ணைப்போல் தோற்றமளித்தது.

ஹனுமானின் வலுவான கைகளினால் அசைக்கப்பட்ட மரங்கள் மேலும் மலர்களை உதிர்த்தன. இலைகளும், சிறு கிளைகளும் உதிர்ந்து விட்டதால் பூக்களும் பழங்களும் இல்லாமல் காணப்பட்ட மரங்கள், தனது ஆபரணங்களையும், நகைகளையும் கூடப் பணயம் வைத்துத் தோற்று விட்ட சூதாடியைப்போல் தோற்றம் அளித்தன.

புயலால் வீழ்த்தப்பட்டது போல் அழிக்கப்பட்டிருந்த மரங்களை விட்டுப் பறவைகள் வெளியேறின.  மரங்களின் அடிப்பாகம் மட்டும்தான் மிஞ்சி இருந்ததால் பறவைகளால் அங்கே வசிக்க முடியவில்லை.

ஹனுமானின் வாலினாலும், கைகளினாலும், கால்களினாலும் அடித்துத்  தூக்கி  எறியப்பட்டதால் அடிப்பாகம் கன்றிப்போய், கிளைகள் முறிக்கப்பட்ட மரங்கள், காமக்களியாட்டங்களினால் சோர்வடைந்து தலை கலைந்து,  பூசிய சந்தனம் களையப்பட்டு, உதடுகள் வெளிறி, உடல் முழுவதும் நகங்கள் மற்றும்  பற்களின் அடையாளங்கள் பதிந்த பெண்ணைப்போல் காட்சி அளித்தன.

மழைக்காலத்தில் விந்திய மலை மீது படிந்திருக்கும் மேகங்களைக் காற்று அலைக்கழித்து போல் தன்னைச் சுற்றிக்கொண்ட பெரிய கொடிகளை ஹனுமான் அறுத்துக் கீழே தள்ளினார்.

தங்கம், வெள்ளி, நவரத்தினங்கள் ஆகியவை பாதிக்கப்பட்ட பல கட்டடங்கல் சுற்றிலும் நிறைந்திருந்தந்தை அவர் பார்த்தார். நீர் நிறைந்த பல குளங்களின் படிக்கட்டுகளில் விலையுயர்ந்த கற்கள் பதிக்கப்பட்டிருந்தன.

அந்தக் குளங்களின் அடியில் முத்துக்களும், பவழங்களும் நிறைந்து காணப்பட்டன. குளங்களுக்கு நடுவே படிகக் கற்களால் ஆன மண்டபங்கள் கட்டப்பட்டிருந்தன. குளங்களின் நீர்ப்பரப்பு முழுவதும்  முழுவதும் சிவப்பு மற்றும் பச்சைத் தாமரைகள் நிறைந்திருந்தன.

சக்கரவாகம், அன்னம், கொக்கு போன்ற பறவைகள் அங்கே குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தன. வெந்நீர் ஊற்றுக்களிலிருந்து தெளிவான நீர்  கொண்ட நீரோட்டங்கள் அந்தக் குளங்களுக்குள் பாய்ந்து கொண்டிருந்தன.

குளங்களுக்கு அருகே பல தோட்டங்கள் இருந்தன. தோட்டங்களை சுற்றிக்  கரவீரச்செடிகள் வேலியாக அமைந்திருந்தன.

அங்கே மேகம் போல் காட்சியளித்த, ஒரு அழகான  உயர்ந்த சிகரத்தைக்கொண்ட ஒரு மலையை ஹனுமான் பார்த்தார்.

காவலர்களால் பாதுகாக்கப்பட்ட அந்த மலையில் இருந்த வீடுகள் கிரானைட் கற்களால் கட்டப்பட்டிருந்தன. அந்த மலையைச் சுற்றிலும் பல்வகை மரங்களுள் அழகிய கொடிகளும் இருந்தன.

அந்த மலையிலிருந்து ஒரு ஆறு கீழே இறங்கி வந்த காட்சி ஒரு பெண் தன் காதலனின் மாடியிலிருந்து இறங்கி வருவது போல் இருந்தது. அந்த மலையில் இருந்த மரங்கள் ஆற்று நீரில் சாய்ந்தபடி நீரைத் தடுத்து நீரோட்டத்தை எதிர்த்திசையில் செலுத்திக் கொண்டிருந்தன. அந்தக் காட்சி தன காதலனுடன் ஊடல் கொண்டு விலகிச் சென்ற பெண், தோழிகளால் சமாதானப் படுத்தப்பட்டு மீண்டும் காதலனிடம் திரும்பி வருவது போல் இருந்தது.

அந்த நதிக்குப் பக்கத்தில் பறவைகள் நிறைந்திருந்த தாமரைக் குளங்கள் இருந்தன. கைகளினால் வெட்டப்பட்ட குளிர்ந்த நீர் நிறைந்த ஒரு ஏரியும் இருந்தது.

அதன் படிகள் விலையுயர்ந்த கற்களால் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அதன் அடிப்பகுதியில் முத்துக்களும், பவழங்களும் நிறைந்திருந்தன. அந்த ஏரியைச் சுற்றிலும் அழகிய மான்கள் நிறைந்த தோட்டம் இருந்தது. பல அழகிய பூந்தோட்டங்களும் அங்கே இருந்தன. அதன் நுழைவாயில் விஸ்வகர்மாவால் உருவாக்கப்பட்டிருந்தது.

தோட்டத்திலிருந்த மரங்களில் பூக்களும், பழங்களும் நிறைந்திருந்தன. அந்தத் தோட்டத்தில் பல அலங்காரப் பதாகைகள் இருந்தன. தங்கப்படிகள் கொண்ட பல மேடைகள் இருந்தன.

அங்கே ஒரு தங்க நிற சிம்ஸுபா மரத்தை ஹனுமான் பார்த்தார். அதைச் சுற்றிலும் கிளைகளும், இலைகளும் நிறைந்த கொடிகள் இருந்தன. அதைச் சுற்றிலும் தங்க மேடைகள் இருந்தன.அங்கே பல நீரூற்றுகள் இருந்தன. அருகே தங்க நிற மரங்கள் நிறைந்த சமவெளிகளும் இருந்தன. மேரு மலை போன்ற தோற்றம் கொண்ட அந்த மரங்களின் ஒளி ஹனுமான் மேல் பட்டு அவரும் தங்க நிறம் கொண்டவராகத் திகழ்ந்தார்.

தங்க நிறக் கிளைகளும், காற்றில் அசைந்து மணி போல் ஒலித்த இலைகளையும் கொண்ட அந்த சிம்ஸுபா மரத்தைப் பார்த்து ஹனுமான் வியந்தார்.

இலைகள் அடர்ந்த, பூக்களும், மொட்டுக்களும் மிகுந்த அந்த சிம்ஸுபா மரத்தின் உச்சியில் தாவி ஏறினார் ஹனுமான்.

"ஒருவேளை, சோகமே உருவானவராகவும், ராமபிரானை மீண்டும் எப்போது சிந்திப்போம்  என்ற சிந்தனையோடும் இருக்கும்  விதேஹ அரசரின் மகளை (சீதையை) நான் இங்கே காணலாம். தீயவனான ராவணனின் இந்த அசோகவனம் சந்தன மரங்களாலும், சம்பக மரங்களாலும் அழகுபடுத்தப் பட்டிருக்கிறது.அங்கே இருக்கும் தாமரைக்குளம் அழகாகவும் பறவைகள் நிறைந்தும் காணப்படுகிறது.

"அரசகுலத்தில் பிறந்தவரான சீதை இந்தக் குளத்துக்கு  வரக்கூடும். அவர் ஒரு அரசியாக இருந்தாலும், காட்டில் வசிக்கும் அனுபவம் பெற்றிருக்கிறார். ஜனகரின் மகளும், ராமபிரானின் மனைவியும், குற்றமற்றவருமான சீதை நிச்சயம் இங்கே வருவார்.

"மானின் கண்களைப் போன்ற கண்களைப் பெற்றவரும், ராமரையே நினைத்து நினைத்து உடல் மெலிந்தவரும், காட்டு வாழ்க்கையின் கடுமைக்குப் பழகியவருமான அந்த தேவி இங்கே வர வாய்ப்பு உள்ளது. காட்டு வாழ்க்க்கையினால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கக் கூடிய அந்த அழகிய சீதை, ராமரைப் பிரிந்ததால் தளர்ந்து போனவராக, இங்கே தினமும் வரக்கூடும்.

ராமருக்குப் பிரியமானவரும், குற்றமற்றவரும், இளவயதினருமான ஜானகிக்குக் காட்டில் வாழும் உயிர்களிடம்  அன்பு ஏற்பட்டிருக்கும். தன்  மாலைக்கடன்களைச் செய்வதற்காக அவர் சூரியன் மறையும் தருவாயில் தூய நீர் நிறைந்த இந்த நீர்நிலைக்கு வரக்கூடும். இந்த அசோக வானம் சீதை வசிப்பதற்கு மிகவும் ஏற்ற இடம். நிலவுமுகம் கொண்ட சீதை இன்னமும் உயிருடன் இருப்பார் என்றால், இந்தத் தூய நீர் நிலையை நாடி நிச்சயம் வருவார்."

இவ்வாறு நினைத்த மகாத்மாவான ஹனுமான் சீதையைக் காண வேண்டும் என்ற துடிப்பு மிகுந்தவராக, ஒரு அடர்த்தியான புதருக்குள் மறைந்து நின்றபடி, பூக்கள் நிறைந்த அந்த அசோக வனத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவங்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தார்.








Thursday, January 14, 2016

16. பதின்மூன்றாவது சர்க்கம் - விரக்தியில் ஹனுமான்

 குறிப்பு - இந்த வலைப்பதிவின் அறிமுக இடுக்கையில் குறிப்பிட்டிருந்தபடி, இந்த சர்க்கத்தைப் பாராயணம் செய்தால் மனக்கவலைகள் மறைந்து நம்பிக்கையான மனநிலை ஏற்படும். நினைத்த காரியங்கள் நிறைவேறவும் செய்யும். இதை அமரர் முக்கூர் லக்ஷ்மி நரசிம்மாச்சாரியார் அவர்கள் சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறேன். (பாராயணம் செய்ய விரும்புபவர்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் youtube இணைப்பில் ஸ்லோகங்களைக்  கேட்டு உடன் சொல்லிப் பழகலாம். சுந்தரகாண்டம் புத்தகம் ஒன்று வாங்கி அதைப் படித்துக்கொண்டே ஒலிவடிவத்திலும் கேட்டுப் பழகினால் தெளிவான உச்சரிப்பு கிடைப்பதுடன், ஸ்லோகங்கள் சீக்கிரம் மனனம் ஆகும். தங்கள் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப சமஸ்கிருதம், தமிழ் அல்லது வேறு  மொழி வடிவங்களில் சுந்தர கண்டச் செய்யுள்கள் நூல் வடிவில் பல கடைகளில், குறிப்பாக பக்தி நூல்கள் விற்கப்படும்கடைகளில், கிடைக்கும். பாராயணம் செய்து ஹனுமானின் அருளையும், சீதாப்பிராட்டியுடன் கூடிய ராமபிரானின் அருளையும்பெறுவீர்களாக)

https://www.youtube.com/watch?v=ReCPgBc6nWo

பதின்மூன்றாவது சர்க்கம் 

மேகக்கூட்டங்களுக்கு நடுவே தோன்றும் மின்னலைப்போல அந்த உயர்ந்த கட்டிடத்தின் சுவரை வேகமாகத் தாண்டிக் குதித்தார் அந்த வானரத் தலைவர். ராவணனின் மாளிகை முழுதும் தேடியும் ஜனகரின் மகளான சீதையைக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லையே என்ற மன வருத்தத்தில் ஹனுமானின் சிந்தனை இவ்வாறு ஓடியது:

"ராமபிரானின் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்யும் நோக்கத்துடன்  இலங்கை முழுவதும் தேடி விட்டேன். ஆயினும் என்னால் சீதையைக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை. ஏரிகள், குளங்கள், ஆறுகள், முகத்துவாரங்கள், கோட்டைகள், மலைகள் என்று ஒரு இடம் கூட விடாமல் தேடி விட்டேன். ஆயினும் சீதையைக் காணவில்லை. கழுகு அரசர் சம்பாதி சீதை ராவணனின் மாளிகையில்தான் இருக்கிறார் என்ற தகவலை அளித்தார். ஆனால் சீதையை இங்கே என்னால் காண முடியவில்லை.

"சீதை ஒரு சாதாரண மனிதப் பிறவி அல்லர். விதேஹ  அரசர் ஜனகரால் மிதிலை என்னும் உயர் பண்பாட்டு நகரில் வளர்க்கப்பட்ட அவர்  வேறு வழியில்லாமல் ராவணனின் விருப்பத்துக்கு இணங்கி இருப்பார் என்பதை நினைத்துக்கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. ராமபிரானின் அம்புகள் தன் மீது பாயுமோ என்ற அச்சத்துடன் சீதையைத் தூக்கிக்கொண்டு வானத்தில் ராவணன் பறந்தபோது ஒருவேளை சீதை அவன் கையிலிருந்து நழுவிக் கீழே விழுந்து இறந்திருப்பாரோ என்று ஐயமாக இருக்கிறது.

அல்லது கடலுக்கு மேல் சித்தர்கள் செல்லும் பாதையில் ராவணன் சீதையைத் துக்கிக்கொண்டு பறந்தபோது கீழே தெரிந்த கடலைப் பார்த்து அவருக்கு மூச்சு நின்றிருக்கலாம். அல்லது ராவணன் பறந்து சென்ற வேகத்தில் கூட சீதைக்கு மூச்சு நின்று போயிருக்கலாம். அல்லது ராவணனின் பிடியிலிருந்து விடுபட அவர் முயன்றபோது கடலில் விழுந்து கூட இறந்திருக்கலாம்.

"சீதை தனது கற்பு நெறியில் உறுதியாக இருந்ததால் ராவணன் ஆத்திரமடைந்து  அவரைத் தின்றிருக்கலாம். அல்லது ராவணனின் மனைவிகள் கூட அவரைத் தின்றிருக்கலாம். அல்லது  வேறு வழியில்லாமல், தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களைக் கொண்ட, முழுநிலவு போன்ற இராமபிரானின் திருமுகத்தை மனதில் தியானித்தபடியே  சீதாப் பிராட்டி உயிர் நீத்திருக்கலாம்.

மிதிலை தேசத்து அரசரின் மகள் தனது விதியை நொந்தபடி, 'ராமா! லக்ஷ்மணா! அயோத்தி மாநகரே!" என்றெல்லாம் புலம்பிக்கொண்டே தன உயிரை விட்டிருக்கலாம். அல்லது ராவணனின் ஏதாவது ஒரு சிறையில் அவர் ஒரு கூண்டுப் பறவை போல் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கலாம். ராமபிரானை மணமுடித்தவரும், ஜனகரின் அரண்மனையில் வளர்ந்தவரும், அழகுக்கும் பண்புக்கும் பெயர் பெற்றவருமான  சீதை எப்படி ராவணனுக்கு அடி பணிவார்?

"சீதையிடம் ராமபிரான்  அளவற்ற அன்பு வைத்திருக்கும்போது அவரிடம் சீதை மறைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்றோ, துயரத்தினால் அவர் இறந்து விட்டார் என்றோ தெரிவிப்பது சரியாக இருக்காது. உண்மையைச் சொல்வதிலும் ஆபத்து இருக்கிறது, சொல்லாமல் இருப்பதிலும் ஆபத்து இருக்கிறது. இந்த நிலையில் எந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதை என்னால் தீர்மானிக்க முடியவில்லை. என்ன செய்வது என்று எனக்குக் குழப்பமாக இருக்கிறது. இது போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் எது சரியான வழி? எது நிலைமைக்குஏற்றதாக இருக்கும்? எது எல்லாருக்கும் பயனளிப்பதாகவும் ஏற்புடையதாகவும் இருக்கும்?" இது போன்று திரும்பத் திரும்பச்  சிந்தித்து மனம் குழம்பினார் ஹனுமான்.

அவரது சிந்தனை தொடர்ந்து ஓடியது? "சீதையைக் கண்டு பிடிக்காமல் வானர அரசனிடம்   நான் திரும்பச் சென்றால் அதனால் என்ன பயன் இருக்கும்? நான் கடலைத  தாண்டி  இ லங்கைக்குள் நுழைந்து அரக்கர்களைப பார்த்ததெல்லாம் வீணாகி விடாதா? இந்த நிலைமையில் நான் திரும்பிப் போனால் கிஷ்கிந்தாவில் உள்ள சுக்ரீவன், என் வானர நண்பர்கள், தசரத புத்திரர்கள் ஆகியோர்  என்னிடம் என்ன சொல்வார்கள்?

நான் திரும்பிப் போய் காகுஸ்த குடும்பத்தில் பிறந்த ராமனிடம், 'என்னால் சீதையைக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை' என்று சொன்னால், இந்தத் துயரச் செய்தியைக் கேட்டு அவர் உடனே உயிரை விட்டு விடலாம். சீதையைப் பற்றிய மனதைப் பிளக்கும் துயரச் செய்தியை  நான் சொல்லக் கேட்டு அதிர்ச்சியினால் அவர் உடனே இறந்து விடலாம்.  தன் அண்னன் துயரத்தினால் இறந்து போவதைப் பார்த்து அவரது அன்புத் தம்பி லக்ஷ்மணனும் உயிரைத் துறந்து விடலாம். தனது இரண்டு சகோதரர்களும் இறந்த செய்தியைக் கேட்டு பரதனும் இறந்து விடுவார். அவரைத் தொடர்ந்து சத்ருக்னனும் இறந்து விடுவார். தங்கள் பிள்ளைகள் இறந்ததை அறிந்ததும் கௌசல்யா, கைகேயி, சுமித்திரை ஆகியோரும் உயிரை விட்டு விடுவார்கள்.

ராமரை இந்த நிலையில் பார்த்ததும், நன்றிக்கும், உண்மைக்கும் பெயர் பெற்ற  சுக்ரீவனும் தன் உயிரை விட்டு  விடுவார். தனது கணவன் இறந்த துயரத்தையும் அதிர்ச்சியையும் தாங்க முடியாமல் அவர் மனைவி ருமையும் இறந்து விடுவார். சுக்ரீவன் இறந்து போனால், ஏற்கெனவே வாலியின் மரணத்தினால் துயரடைந்து எலும்பாகத் தேய்ந்து போயிருக்கும்  தாரை இந்த இன்னொரு துயரத்தையும் அதிர்ச்சியையும் தாங்க முடியாமல் இறந்து விடுவார்.

தனது பெற்றோர் இறந்த துயரத்தைத் தாங்கிக்கொண்டு அங்கதனால் மட்டும் எப்படி உயிர் வாழ முடியும்? தங்கள் தலைவன் இறந்த துயரத்தைத் தாங்க முடியாமல் வானரர்களும் தங்கள் தலைகளை முஷ்டிகளால் அடித்துக்கொண்டு தற்கொலை செய்து கொள்வார்கள். புகழ் பெற்றவனும், பரந்த மனப்பான்மை உடையவனும், இனிமையாகப் பேசும் குணம் உடையவனுமான வானரத் தலைவன் சுக்ரீவன் இதுவரை வானரர்களைப பாதுகாத்து வந்திருப்பதால். அவர் இறந்த பிறகு உயிர் வாழ்வதை விட மடிந்து போவதையே வானரர்கள் விரும்புவார்கள்.

இந்த அற்புதமான வானரர்கள் இனிமேல்  விளையாட்டுப் போட்டிகளுக்காக கிராமங்களில் கூட மாட்டார்கள். அவர்களின் இருப்பிடமான மலைகளுக்கோ, காடுகளுக்கோ போக மாட்டார்கள்.  தங்களுக்கென ஒரு குடும்பம் இருப்பவர்கள், தங்கள் தலைவனின் மரணத்தின் வழியைத் தாங்க முடியாமல் மலைகளிலிருந்து கீழே குதித்துத் தற்கொலை செய்து கொள்வார்கள். இந்த முயற்சியில் அவர்கள் வெற்றி அடையாவிட்டால், அவர்கள் விஷம் குடித்தோ, பட்டினி கிடந்தோ, தீயில் குதித்தோ அல்லது ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தியோ தற்கொலை செய்து கொள்வார்கள்.

"இந்தத் தோல்வியோடு நான் திரும்பப் போனால் இக்ஷ்வாகு வம்சத்துக்கும், வானரர்களுக்கும் பெரும் துயரம் நேரிடும். அதனால், இந்தத் துயரங்களுக்குக் காரணமாக விளங்கப் போகிற நான் கிஷ்கிந்தாவுக்கே போகப்போவதில்லை. மிதிலா தேசத்து அரசரின் திருமகளைக் கண்டுபிடிக்காமல் சுக்ரீவனைச் சந்திப்பது எனக்கு இயலாத காரியம்.  நான் இங்கிருந்து போகாவிட்டால், இந்த இரு உத்தமமான வீரர்களும் என்னுடைய முயற்சி வெற்றி அடையும் என்று எதிர்பார்த்து உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பார்கள்.  வானரர்களும் இந்த எதிர்பார்ப்போடு உயிர் வாழ்வார்கள்.

"என்னால் ஜனகரின் மகளைக் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் போனால், நான் காட்டுக்குள் இருந்துகொண்டு ஏதோ  ஒரு மரத்தின் அடியில் அமர்ந்தபடி, என் ஐம்புலன்களையும் கட்டுப் படுத்திக்கொண்டு என் கையிலோ, வாயிலோ எந்த உணவுப் பொருள் வந்து விழுகிறதோ அதை உண்டு  ஒரு துறவி போல் வாழ்வேன். அல்லது கடற்கரையில், மரங்கள் அடர்ந்திருக்கும் இடத்தில் தீயை மூட்டி அதில் குதித்து உயிரை விட்டு விடுவேன்.  அல்லது பட்டினி கிடந்து உயிர் விட்டு என் உடலைக் காக்கைகளுக்கும் மற்ற  பறவைகளுக்கும் இரையாக்குவேன். இது போன்ற மரணம்  உயர்ந்த முனிவர்களால் சரி என்று ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

ஜனகரின் மகளை என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியாவிட்டால், நான் நீரில் மூழ்கி இறந்து போவேன். நல்ல சகுனங்களுடனும், சாதகமான நிகழ்வுகளுடனும் தொடங்கிய இந்த நீண்ட இரவு முடிவதற்குள் சீதையை நான் கண்டுபிடிக்காவிட்டால் இது எனக்கு ஒரு வீணான இரவாக முடிந்து விடும். புலன்களைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு மரத்தடியில் அமர்ந்து நான் ஒரு துறவியாக ஆகப்போவதுதான் அதன் விளைவாக  இருக்கும். அழகிய வடிவம் கொண்ட சீதையைக் கண்டுபிடிக்காமல் நான் இங்கிருந்து போகப்போவதில்லை.  அவரைக் காணாமல் நான் திரும்பப் போனால் மற்ற  வானரர்களுடன் சேர்ந்து அங்கதனும் மடிந்து போவான். இறந்து போவதில் பல  இழப்புகளும் இருக்கலாம். ஆனால் உயிருடன் இருப்பவனால் பல விஷயங்களைச் சாதிக்க முடியும்.  இந்தக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது உயிருடன் இருப்பதே நல்லது."

இது போன்று பல விஷயங்களைச் சிந்தித்த பிறகும், ஹனுமானின் துயரம் குறையவில்லை.  அவர் மீண்டும் சிந்திக்கத் தொடங்கினார். "ராமபிரானின் பத்தினிக்கு என்ன நேர்ந்திருக்குமோ என்ற சிந்தனையை மறந்து விட்டு, பத்து தலைகள் கொண்ட ராவணன் என்ற அரக்கனை நான் கொல்லப்  போகிறேன்.  அப்படிச் செய்தால்தான்  பழி வாங்கிய திருப்தி எனக்கு ஏற்படும்.  அல்லது அவனைக் கடலுக்கு மேலே தூக்கிச் சென்று, நெருப்புக்கு மிருகத்தைப் பலி கொடுப்பது  போல் ராமருக்கு அர்ப்பணிப்பேன்."

துயரத்தால் பீடிக்கப்பட்டும், கனவு நிலையில் ஆழ்ந்தும்  என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் குழம்பினார் ஹனுமான். "உயர்ந்த குணங்களுக்குப் பெயர் பெற்ற  சீதையைக்  கண்டுபிடிக்கும் வரையில் நான் இந்த இலங்கை முழுவதும் தேடிக்கொண்டே இருப்பேன். சம்பாதியின் வார்த்தைகளை நம்பி நான் ராமரை இங்கே அழைத்து வந்திருந்தால், சீதையைக் கண்டு பிடிக்க முடியாத கோபத்தில் அவர் எல்லா வானரர்களையும் கொன்றிருப்பார். என் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி, சிறிதளவே உணவு உட்கொண்டு நான் இங்கேயே இருக்கப் போகிறேன். இப்படிச்  செய்வதால் என்னால் அந்த மனிதர்களுக்கும், வானரர்களுக்கும் எந்த பாதிப்பும் ஏற்படாது.

"அதோ அசோக மரங்கள் நிறைந்த ஒரு பெறிய தோட்டம்  தெரிகிறது.நான் இன்னும் அங்கே சென்று   பார்க்கவில்லை. இப்போதே அந்த அசோக வனத்துக்குள்  நுழைகிறேன்."

இவ்வாறு  சொல்லிக்கொண்டே ஹனுமான் எட்டு வசுக்களையும், பதினோரு ருத்ரர்களையும்,   ஆதித்யர்களையும், அஸ்வினி தேவர்களையும், ஏழு மருத்களையும் வணங்கி விட்டு "இந்த அரக்கர்களுக்கு நான்  பெரும் நாசத்தை விளைவிப்பேன்" என்று உறுதி எடுத்துக் கொண்டார்.

"இந்த அரக்கர்களை அழித்து, சீதையை எடுத்துச் சென்று இக்ஷ்வாகு வம்சத்து வழித் தோன்றலான ராமனிடம், தவத்தின் பயனை  அளிப்பது போல்  சீதையை அளிப்பேன்."

இவ்வறு நினைத்துச்  சிறிது நேரம் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் ஈடுபட்ட பின் சக்தி வாய்ந்த ஹனுமான் வருத்தம் என்ற தளையிலிருந்து விடுபட்டு,  தான் உட்கார்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து எழுந்தார்.

"ராம லட்சுமணர்களுக்கு வணக்கம். ஜனகரின் மகளான சீதைக்கும் வணக்கம். ருத்ரன், இந்திரன், யமன், வாயு, சந்திரன், சூரியன், மருத்கணங்கள் ஆகியோருக்கும் வணக்கம்" என்று எல்லாரையும் மனத்துக்குள் வணங்கி விட்டு, சுக்ரீவனையும் வணங்கி விட்டு, அசோக வனத்துக்குச் செல்லும் எல்லாப்  பாதைகளையும் உற்று நோக்கினார்.

தனது நோக்கம் நிறைவேறுவதற்கு அசோகவனம்தான் வழி காட்டப் போகிறது என்று கருதி தாம் அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசித்தார். "மரங்கள் அடர்ந்ததும், அரக்கர்களால் நிறைந்திருப்பதும் கலை உணர்வுடன் வடிவமைக்கப்பட்டிருப்பதுமான அசோக வனத்துக்கு உடனே சென்று சீதையைத் தேடப் போகிறேன்.

"மரங்களுக்குப் பக்கத்தில் காவலர்கள் நிற்கிறார்கள்.  காற்றும் மெதுவாகத்தான் வீசுகிறது. ராவணன் மற்றும் அவன் வீரர்களின் கண்களுக்குப் புலப்படாமல் என் உடலைச் சுருக்கிக் கொள்வேன். ராமரின் நோக்கம் நிறைவேறும் பொருட்டு முனிவர்களும் தேவர்களும் என் முயற்சி வெற்றி பெற என்னை வாழ்த்தட்டும்.

"தானே தோன்றிய பிரமன், மற்ற தேவர்கள், அக்னி, வாயு, வஜ்ராயுதம் ஏந்திய இந்திரன் ஆகியோர் என் முயற்சி வெற்றி அடைய வாழ்த்தட்டும். பாசக்கயிற்றை  ஆயுதமாகக் கொண்ட வருணன், சூரியன், சந்திரன், அஸ்வினி தேவர்கள், மருத்துக்கள், கணங்களுக்குத் தலைவரான பரமேஸ்வரன், மற்ற  தேவதைகள், நான் செல்லும் வழியில் இருக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்திகள் ஆகியோர் என் முயற்சிகளுக்கு முழு வெற்றி அளிக்கட்டும்.

"நீண்ட  நாசியும், வெண்மையான பற்களும், மயக்கும் புன்சிரிப்பும், தாமரை இதழ் போன்ற கபடமற்ற கண்களும் கொண்ட சீதையின் முழுநிலவு போன்ற முகத்தை நான் எப்போது பார்க்கப் போகிறேன்? நல்லவன் போல் வேஷமிட்டு வந்த கொடூர குணம் படைத்த அரக்கனான ராவணனால் கடத்தப்பட்டு, எந்த உதவியும் இல்லாமல் இருக்கும் சீதை என் கண்களுக்கு எந்தத் தோற்றத்தில் காட்சி அளிக்கப் போகிறாரோ!"



Friday, November 13, 2015

15. பன்னிரண்டாவது சர்க்கம் - ஹனுமானின் மனக் கவலை

கொடிகள் நிறைந்த தோட்டங்கள், கலையரங்குகள், ஓய்வறைகள் என்று ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் இருந்த பல இடங்களில் தேடியும் ஹனுமானால் சீதையைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ராமபிரானின் மனைவியைத்  தேடிக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லையே என்ற வருத்தத்தில் ஹனுமான் இவ்வாறு சிந்தித்தார்:

"என்னால் சீதையை எங்கும் காண முடியவில்லையே! ஒருவேளை அவர் இறந்து போயிருப்பாரோ? தர்மத்தின் வழியிலிருந்து வழுவாமல் தன் கணவருக்கு விஸ்வாசமாக இருந்ததால், சிந்தையிலும் செயலிலும் கொடியவனான ராவணன்   சீதையைக் கொன்றிருப்பானோ? அல்லது ராவணனின் அரண்மனையில் இருந்த பெண்களின் குரூரத் தோற்றத்தைக் கண்டு பயந்த சீதை  அந்த பயத்தினாலேயே இறந்திருப்பாரோ?

" மற்ற வானரங்களுடன் நீண்ட காலம் செலவழித்து விட்டு இப்போது சீதையின் இருப்பிடத்தையும் கண்டு பிடிக்காமல் என்னால் எப்படி சுக்ரீவனைப்  பார்க்க முடியும்? தவறு செய்பவர்களுக்குக் கடுமையான தண்டனை கொடுக்கும் இயல்புடையவன் ஆயிற்றே சுக்ரீவன்?

"அந்தப்புரம் முழுவதும் தேடியதில் ராவணனின் பெண் துணைகள் அனைவரையும் பார்த்து விட்டேன். ஆனால் கற்புக்கரசி சீதையை என்னால் காண முடியவில்லை. என் முயற்சி எல்லாம் வியர்த்தம் ஆகி விட்டது. நான் திரும்பிச் சென்றதும் என் நண்பர்கள் 'வீரனே, நீ அங்கு போய் என்ன செய்தாய்? அதை விவரமாகச் சொல். உனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை என்ன ஆயிற்று?'என்றெல்லாம் கேட்பார்கள். சீதையைக் கண்டு பிடிக்க முடியாதபோது நான் அவர்களுக்கு  என்ன பதில் சொல்ல முடியும்?

"நான் திரும்பி வருவதற்கு மிகவும் தாமதம் ஆனால் அவர்கள் நான் இறந்து விட்டதாக நினைத்து விடக் கூடும். நான் திரும்பிச் சென்றதும், அங்கதன், ஜாம்பவான் போன்றோர்  என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு என்னைக்  கேலி பேசத் தொடங்கி விடுவார்கள். ஆனால் விரக்தியின் மூலம்   செல்வத்தையோ, நன்மையையோ அடைய முடியாது.  விரக்தியிளிருந்து மீள்வதுதான் மகிழ்ச்சிக்கு வழி வகுக்கும். ஒரு பொழுதும் விரக்தி அடையாதவனால்தான் எந்த வேலையிலும் ஆர்வத்துடனும், உற்சாகத்துடனும் ஈடுபட முடியும். விரக்தியால் பாதிக்கப்படாத மனநிலையில் செய்யப்படும் செயல்தான் வெற்றியைத் தேடித்தரும். எனவே விரக்தியான மனநிலைக்கு ஆளாகாமல் உற்சாகத்துடன் நான் இன்னொரு முறை முயன்று பார்க்கப் போகிறேன். இதுவரை நான் தேடாத இடங்களில் தீவிரமாகத் தேடப் போகிறேன்."

இவ்வாறு உறுதி எடுத்து கொண்டு அவர் தன் தேடலைத் தொடர்ந்தார்.

இதுவரை அவர் உணவுக்கூடங்கள், உயர் வசதி கொண்ட மாளிகைகள், கலைக்கூடங்கள், கேளிக்கை விடுதிகள் ஆகிய இடங்களில் தேடி விட்டார். அடுத்தபடியாக அவர் தோட்டங்களுக்குச் செல்லும் பாதைகள், நகரின் எல்லைப்புறப் பகுதியில் உள்ள கட்டிடங்கள், பாதாள அறைகள், நினைவு மண்டபங்கள் ஆகிய இடங்களில் தன தேடலைத் தொடர்ந்தார்.

அரண்மனைக்கு உள்ளும் வெளியும் இருந்த எல்லா இடங்களிலும் தேடினார். பல கட்டிடங்களுக்குள் நுழைந்து வெளி வந்தார். சில இடங்களில் உள் புகுந்து தேடினார். சில கதவுகளைத் திறந்து பார்த்தார். திறக்க முடியாத கதவுகளை உடைத்துக்கொண்டு உள்ளே போனார்.  எல்லா இடங்களிலும் அலைந்து திரிந்தார்.

ராவணனின் அந்தப்புரத்துக்குள் அவர் தேடாத இடம் ஒரு உள்ளங்கை அளவு கூட இல்லை.  சுவர்களுக்கு இடையே இருந்த குறுகிய சந்துகள், நினைவு கோபுரங்கள், கிணறுகள், குளங்கள் என்று எல்லா இடங்களிலும் தேடினார். அவர் தேடிய இடங்களில் எல்லாம் கோரமான தோற்றம் கொண்ட பல அரக்கிகளைக் கண்டார்; ஆனால் சீதை மட்டும் காணப்படவில்லை.  நிகரில்லாத அழகு படைத்த வித்யாதரப் பெண்களை அவர் கண்டார்; ஆனால் சீதையைக் காணவில்லை. ராவணனால் பலவந்தமாக அழைத்து வரப்பட்ட முழு நிலவு போல் முகம் படைத்த நாகலோகப் பெண்களை அவர் பார்த்தார்; ஆனால் ராமரின் பத்தினியான சீதையைப் பார்க்கவில்லை.

இந்தப் பெண்களையெல்லாம் பார்த்த ஹனுமான் சீதையைக் காணவில்லையே என்று மீண்டும் வருத்தத்தில் ஆழ்ந்தார். பல வானரர்களின் முயற்சியும், தான் கடலைத் தாண்டி வந்ததும் பயனளிக்காமல் போய் விட்டதே என்று வருந்திய  வாயுபுத்திரரான ஹனுமான்  மனம் உடைந்தவராக தன இருந்த உயரமான கட்டிடத்திலிருந்து கீழே இறங்கினார்..



Sunday, November 8, 2015

14. பதினொன்றாவது சர்க்கம் - உணவுக்கூடத்தில் தேடல்

மண்டோதரியைச் சீதை என்று நினைத்ததைத் தவறென்று உடனேயே உணர்ந்து கொண்ட ஹனுமான் இவ்வாறு சிந்தித்தார்:" ராமனைப் பிரிந்த நிலையில் சீதாப் பிராட்டி உண்ண மாட்டார், உறங்க மாட்டார், ஆபரணங்களை அணிய மாட்டார், ஏன் தண்ணீரைக் கூடத் தொட  மாட்டார். எந்த ஆண் அருகிலும் - அவன் தேவேந்திரனாகவே இருந்தாலும் - போக மாட்டார். தேவர்களிடையே கூட ராமனுக்கு இணையானவர் எவரும் இல்லை. அதனால் நான் பார்த்த பெண்மணி வேறு யாராவதாகத்தான்  இருக்க வேண்டும்"

இந்த முடிவுக்கு வந்த பின் ஹனுமான் உணவுக் கூடத்தில் சீதையைத் தேட ஆரம்பித்தார்.

காமக் கேளிக்கைகளினாலும், ஆடல் பாடலினாலும் களைப்படைந்த பல பெண்களை ஹனுமான் அங்கே பார்த்தார். இன்னும் சிலர் மதுவுண்ட மயக்கத்தில் விழுந்து கிடந்தனர். சிலர் மிருதங்கங்கள் மீது சாய்ந்தபடியும், சிலர் முரசுகள் மற்றும் சிறு மர இருக்கைகள் மீது சாய்ந்தபடியும், இன்னும் சிலர்  மென்மையான படுக்கைகள் மீது படுத்தும் உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

அழகை அற்புதமாக விவரிக்கும் கலைத்திறன்  கொண்ட பெண்கள், பாடல்களின் பொருளைச் சிறப்பாக விளக்கும் திறன் பெற்ற பெண்கள், காலத்துக்கும், இடத்துக்கும் தக்கவாறு பேசும் திறமை பெற்ற பெண்கள் ஆகியோர் அடங்கிய நூற்றுக் கணக்கான பெண்களிடையே படுத்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தான் ராவணன்.  அந்தப் பெண்களுக்கிடையே ராவணன் படுத்திருந்த காட்சி பல ஜாதிப் பசுக்களிடயே ஒரு காளை படுத்திருப்பது போல் இருந்தது. பல பெண்களால் அவன் சூழப்பட்டிருந்த காட்சி பெண் யானைக் கூட்டத்துக்கு நடுவே இருக்கும் ஒரு கொம்பன் யானையைப் போலவும் இருந்தது.

 மனிதர்கள்  உண்ண விழையும் எல்லா உணவுப் பண்டங்களும் அங்கே இருந்தன. மான், எருமை, காட்டுப் பன்றி ஆகியவற்றின் மாமிசங்கள் அங்கே தனித் தனியே வைக்கப்பட்டிருந்தன. பாதி உண்ணப்பட்ட மயில் மற்றும் கோழி இறைச்சிகள் நிறைந்த தங்கப் பாத்திரங்களையும் ஹனுமான் அங்கே பார்த்தார். பன்றிகள் மற்றும் பருந்துகளின் மாமிசம் தயிரில் சமைக்கப்பட்டு, கடுக்காய், கார உப்பு ஆகியவற்றால் பதப்படுத்தப்பட்டபன்றிகள் மற்றும் பருந்துகளின் மாமிசமும், முள்ளம்பன்றி, மான், மயில் போன்றவற்றின் இறைச்சியும்  உண்ணத் தயாராக வைக்கப்பட்டிருந்தன.

பலவகைப் புறாக்கள், எருமைகள் ஆகியவற்றின் இறைச்சி, மீன்கள் ஆகியவற்றுடன் பலவகைக் காய்களால் சமைக்கப்பட்ட உணவுகள், பானங்கள் மற்ற தின்பண்டங்களும் அங்கு நிறைந்திருந்தன.. புளிப்பு, உப்பு சுவை மிகுந்த உணவுகள், திராட்சை, ஆரஞ்சு, மாதுளை ஆகிய பழங்களிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட பழச்சாறுக் கலவைகள், பழச்சாறுடன், பாலும், தேனும் கலந்த தயாரிப்புகள் ஆகியவும் அங்கு இருந்தன.

அந்த அறையில் பெண்களின் உடல்களீருந்து நழுவி விழுந்த காப்புகள், வளையல்கள், சங்கிலிகள் போன்றவை பரவிக் கிடந்தன. பழங்கள் நிறைந்த  பல தட்டுக்களும், பூங்கொத்துக்கள் நிறைந்த பூச்சாடிகளும் அந்த இடத்துக்கு ஒரு அழகிய தோற்றத்தை அளித்தன. விளக்குகள் ஏதும் எரியாத நிலையிலும், அங்கிருந்த நாற்காலிகள் மற்றும் சாய்வு நாற்காலிகளிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒளியினால் அந்த உணவுக்கூடம்  ஒளி  பெற்று விளங்கியது.

சாதாரண மற்றும் போதையூட்டும் பானங்கள், இனிப்பு சேர்க்கப்பட்ட பானங்கள், தேன், பழ ரசங்கள், பூக்களின் சாறுகள், வாசனைத் திரவியங்களைப் பயன்படுத்தி, திறமையான சமையற்காரர்களால் சமைக்கப்பட்ட இறைச்சி வகைகள் ஆகிய பல்வகை உணவு வகைகள் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இடங்களில்  வைக்கப்பட்டிருந்தது அந்த அறைக்கு ஒரு அலாதியான தோற்றத்தை அளித்தது.  தங்கம், வெள்ளி, விலையுயர்ந்த கற்கள் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்டிருந்த கோப்பைகள் மதுவகைகளால் நிரம்பி இருந்தன. தங்கம், படிகம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட பூச்சாடிகளும், தங்கத்தினால் ஆன கை கழுவும் தொட்டிகளும் அங்கே காணப்பட்டன. காலியான மற்றும் பாதி நிரம்பிய  கோப்பைகளையும் ஹனுமான் அங்கே பார்த்தார்.

பல இடங்களிலும் காணப்பட்ட தின்பண்டங்கள், பானங்கள், மீதம் வைக்கப்பட்ட அரிசி உணவுகள் ஆகியவற்றைப் பார்த்துக்கொண்டே ஹனுமான் நடந்தார். சில இடங்களில் உடைந்த பாத்திரங்களையும், கீழே கவிழ்ந்திருந்த தண்ணிர் கூஜாக்களையும், வேறு சில இடங்களில் பழக் குவியல்களையும், அழகாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த மலர்க் கொத்துக்களையும் அவர் பார்த்தார்.

மென்மையாக அமைக்கப்பட்டிருந்த  பல படுக்கைகள் காலியாக இருந்தன. சிலவற்றில் சில பெண்கள் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தபடி படுத்திருந்தனர். உறங்கிகொண்டிருந்த பெண்களில் சிலர் தூக்கக் கலக்கத்தில் மற்ற பெண்களின் மேலாடைகளை உருவி அவற்றைத் தங்கள் மீது போர்த்தியபடி படுத்திருந்தனர். அவர்கள் அணிந்திருந்த  ஆடைகளையும்,மாலைகளையும் அவர்கள் மூச்சுக் காற்று தென்றலைப் போல் அசைத்துக்கொண்டிருந்தது.

அங்கே வீசிக்கொண்டிருந்த மென்மையான காற்று சந்தனக்கலவையின் மணத்தையும், பல்வகை பானங்களின் மணத்தையும், மலர்மாலைகளின் நறுமணத்தையும் சுமந்து கொண்டிருந்தது. புஷ்பக விமானத்தின் மீது ஊற்றப்பட்டிருந்த வாசனைத் திரவத்தின் மணமும், பூஜைக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட சந்தனம் மற்றும் ஊதுவத்தியின் மணமும் அந்த அறை முழுவதும் நிறைந்திருந்தன. அந்த இல்லத்தில் இருந்த பெண்களில் சிலர் சிவப்பு நிறத்தினர், சிலர் கருத்த நிறத்தினர், சிலர் இடைப்பட்ட நிறத்தினர், இன்னும் சிலர் தங்க நிறத்தினர். துக்கக் கலக்கத்தினாலும், காமக் கேளிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருந்தைர்ந்ததாலும் அவர்கள் வாடிய தாமரை மலர்களைப் போல் சோர்ந்து காணப்பட்டனர்.

அந்தப்புரம் முழுவதும் தேடிய பின்பும் ஹனுனானால் சீதையைக் காண முடியவில்லை. அந்தப் பெண்களை நெருக்கமாகப் பார்த்ததால் தாம்  ஒழுக்க நெறியிலிருந்து வழுவி விட்டோமோ என்று அவர் மனம் வருந்தினார். "எதிரி அரசனின் மனைவிகளாக இருந்த போதிலும், இந்தப் பெண்களை அவர்கள் உறங்கும்போது பார்த்தது  பாவச் செயல்தான். மற்றவர்களின் மனைவிமார்களை இவ்வாறு பார்த்தது சமுதாயத்தால் ஏற்கப்பட்ட ஒழுக்க நெறியை மீறிய செயல்தான்,  ஆயினும், உயர்ந்தவரான ராமபிரானின் மனைவியைத் தேடிக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும் என்ற உறுதியான எண்ணத்தினால்தான் இப்படிச் செய்தேன்  என்ற ஆறு தல் எனக்கு : இருக்கிறது."

ஆழ்ந்து சிந்திக்கக் கூடியவரான ஹனுமான், தன் முன் இருக்கும் கடமையைப் பற்றிய ஒரு உறுதியான முடிவுக்கு வருவதற்காக ஒரு புதிய வழிமுறையைப பற்றிச் சிந்தித்தார்.

"அனேகமாக ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் இருக்கும் எல்லாப் பெண்களையுமே நான் பார்த்து விட்டேன். ஆயினும் என் மனதில் எந்த விதத் தவறான எண்ணமும் எழவில்லை. புலன்களை நல்வழியிலோ தீயவழியிலோ செலுத்துவது மனம்தான்.  என் மனதில் எந்த ஒரு சஞ்சலமும் ஏற்படவில்லை. ஒரு  பெண்ணைத் தேட வேண்டுமென்றால் பெண்கள் மத்தியில்தான், பெண்கள் எங்கே இருப்பார்களோ அங்கேதான் தேட வேண்டும். வேறு இடங்களில் அவர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். மான் கூட்டத்தில் போய் ஒரு பெண்ணைத் தேட முடியாது. அதனால்தான் ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் நான் சீதையைத் தேடினேன். ஆயினும் அந்தப்புரம் முழுவதும் தேடியும் என்னால் சீதையைக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை."

தேவ லோகம், கந்தர்வ லோகம் மற்றும் நாகலோகத்தைச் சேர்ந்த பெண்களை அங்கே ஹனுமான் பார்த்தார். ஆனால் சீதையை அவர் அங்கே காணவில்லை. பல  உயர் குலப் பெண்களைப் பார்த்தும் சீதையைப்   பார்க்க முடியவில்லையே என்று கவலைப்பட்ட ஹனுமான் அந்த உணவுக் கூடத்திலிருந்து வெளியே வந்து தனது தீவிரத் தேடலைத் தொடர்ந்தார்.